انتخاب لنت ترمز از جنس مادهٔ اصطکاکی شروع میشود. لنتهای نیمهفلزی گرما را خوب تحمل میکنند و ارزانترند، اما دیسک را زودتر میسایند و صدا دارند. لنتهای سرامیکی خنکتر و بیصداترند و برای رانندگی شهری بغداد مناسباند، ولی زیر بار سنگین زودتر ضعیف میشوند. لنتهای آلی NAO به دیسک آسیب کمتری میزنند، اما عمر کوتاهتری دارند. لنت باید با دیسک هماهنگ باشد؛ لنت سخت روی دیسک نرم و فرسوده، عمر دیسک را کم میکند و ترمز را ناهموار میسازد. پیش از خرید شمارهٔ OEM مدل، سال و تیپ دقیق خودرو را بررسی و با شمارهٔ روی جعبه مقایسه کنید.
نشانههای هشدار از نام تجاری مهمترند. جیغ بلند هنگام رها کردن پدال معمولاً یعنی نشانگر سایش به دیسک رسیده است. لرزش پدال، افزایش فاصلهٔ توقف یا کشیده شدن خودرو به یک سمت نشان میدهد که لنت، دیسک یا روغن ترمز نیاز به بررسی دارد. لنت نو باید جا بیفتد: هشت تا ده ترمز ملایم از سرعت حدود ۶۰ کیلومتر بر ساعت بزنید و بین هر ترمز اجازهٔ خنک شدن بدهید. روغن ترمز رطوبت جذب میکند، پس روغن کهنه در گرمای تابستان عراق میجوشد و پدال پایین میرود؛ آن را هر دو سال عوض کنید.
لنت تقلبی در بازار کم نیست. لنت اصل جعبهٔ تمیز و یکدست، شمارهٔ بچ، هولوگرام یا کد خراشیدنی دارد و مادهٔ اصطکاکی آن ذرههای فلزی شل ندارد. نسخههای ارزان اغلب شمارهٔ بچ ندارند، بوی لاستیک میدهند یا صفحهٔ پشتی ناهموار دارند. برای جادههای گرم و خاکی بصره یا سفرهای بیابانی، لنت نیمهفلزی یا سرامیکی با درجهٔ حرارتی بالا انتخاب کنید، راهنمای کالیپر را تمیز نگه دارید و لنتها را هر ۱۰٬۰۰۰ کیلومتر بازرسی کنید.