قطعات تقلبی در عراق از مسیرهای عمدهفروشی غیررسمی وارد میشوند و بستهبندی نخستین جایی است که تقلبی بودن را نشان میدهد. جعبهٔ اصل چاپ افست تیز و رنگ یکدست دارد، شمارهٔ قطعه روی جعبه و برچسب با یک فونت چاپ شده و بارکد به کاتالوگ کارخانه میرسد. در نمونهٔ تقلبی لبههای چاپ محو است، نشان تجاری نامتوازن چاپ شده، شمارهٔ سری با همان مرکب برچسب زده شده یا هولوگرامی وجود ندارد. هولوگرام بهتنهایی چیزی را ثابت نمیکند؛ باید شمارهٔ سری جعبه با شمارهٔ حکشده روی قطعه و با شمارهٔ OEM مدل و سال خودروی شما بخواند.
قیمت نشانهٔ دوم است. فیلتری که در بغداد یا بصره با یکسوم قیمت نمایندگی فروخته میشود ارزان نیست، جنس دیگری است. آن را وزن کنید: فیلتر روغن تقلبی اغلب ۲۰ تا ۳۰ درصد سبکتر است، چون ورق بدنه نازکتر و سطح کاغذ صافی کمتر است. نشانههای ریختهگری روی بدنهٔ فلزی و کیفیت ماشینکاری سطوح آببندی را ببینید؛ قطعهٔ اصل لبهٔ تمیز دارد، اما کپی پلیسهٔ درشت، رزوهٔ نامنظم و رنگ روی سطح ماشینکاریشده نشان میدهد. لنت ترمز خطرناکترین مورد است، چون مواد اصطکاکی تقلبی زیر حرارت شیشهای میشود و ترمزگیری میافتد.
از توزیعکنندهٔ مجاز بخرید که فاکتور با مهر خود میدهد و پیش از نصب قطعه را بازرسی کنید. قطعهٔ نو را با قدیمی مقایسه کنید، ضخامت واشر را بسنجید، فیلتر را بچرخانید تا سوپاپ کنارگذر حس شود، بدنهٔ نو را از نظر برادهٔ فلزی بررسی کنید و ساخت تسمه را ببینید. در قطعات تقلبی واشر فیلتر اول میسوزد، لنت در چند هزار کیلومتر افت عملکرد نشان میدهد و تسمه از شیارها ترک میخورد. اگر موردی مبهم بود، نصب را متوقف کنید و شمارهٔ OEM را با نمایندگی تطبیق دهید.